Na het eten heb ik een uur op de bank gelegen. De spiertjes in mijn kuiten bleven zich maar samentrekken, alsof ze nog niet genoeg gedaan hadden. Mijn hartslag is hoog en mijn mond heeft nog steeds dorst, maar er zit al zoveel vocht in mijn buik.

Ik kan me nu niet voorstellen dat ik ooit van deze training herstel. Ik ben gesloopt. Dit was geen weer om in 3.01 uur 39 km te lopen. Nu herinner ik me weer waarom ik niet ieder jaar een marathon wil lopen…