This is the end! Na vijf-en-een-half-jaar, 270 posts en 411 reacties stop ik met krabbelen op deze plek.
Deze site blijft in de lucht, maar ik houd hem niet meer bij. Vanaf nu krabbel ik op:
Twitter
en soms op:
Mijn facebook

Dag!

http://www.youtube.com/user/gebre10?feature=mhee#p/a/u/0/cSqWScJLr3I

Tijn en Mees maken elkaar gek in bad. Geweldig toch?

Joehoe! Resource heeft gisteravond de prijs voor het beste universiteits-/hogeschoolblad ontvangen! Volgens de jury zijn we ‘bladenmakers die houden van de wetenschap’.

Een enorme opsteker: het is niet altijd makkelijk om een eigenzinnig blad te maken. Ook leuk dat onze nadruk op wetenschap gewaardeerd wordt (andere universiteitsbladen richten zich steeds meer op de luchtige aspecten van het studentenleven).

Die goudgekleurde beker ligt nu ergens op het Rokin. Het leek ons wel gepast om die beker vanuit de taxi uit het raam te gooien (helaas niet gefilmd)

Gebre’s krabbels waren een dikke maand offline… Sanoma moest naar een nieuw CMS (wordpress) omdat de vorige software-producent (Typepad) het contract had opgezegd.

Enfin, wel een hoop gebeurd intussen. Zoals: Resource wordt nu volledig in twee talen gedrukt, Mees kruipt en staat al, Tijn doet al bijna zelf de boodschappen, de bunnies hebben hun marathon super gelopen, en mooie uitjes in het vooruitzicht Petersburg met vader en schoonvader, en Wenen met Marjette!

Binnenkort weer meer in dit theater.

Na het eten heb ik een uur op de bank gelegen. De spiertjes in mijn kuiten bleven zich maar samentrekken, alsof ze nog niet genoeg gedaan hadden. Mijn hartslag is hoog en mijn mond heeft nog steeds dorst, maar er zit al zoveel vocht in mijn buik.

Ik kan me nu niet voorstellen dat ik ooit van deze training herstel. Ik ben gesloopt. Dit was geen weer om in 3.01 uur 39 km te lopen. Nu herinner ik me weer waarom ik niet ieder jaar een marathon wil lopen…

De kreet in-between-jobs is meestal een eufemisme voor geen job. Maar Aloys is nu wel in-between-jobs. Hij werkte bij Organon, dat zoals bekend werd overgenomen door Schering en later door MSD. Die wilde Organon opdoeken maar dat duurde een paar jaar. Er zou een doorstart komen, de sluiting zou onwettig zijn, ene partij X zou Organon overnemen, etc. Dat was dus tevens: werken in grote onzekerheid.

Ook voor Aloys, al laat hij zich niet snel gek maken. Op 1 juli sloot zijn afdeling en gelukkig heeft hij nu een nieuwe mooie baan. Half oktober mag hij aan de slag bij een bedrijf in Den Bosch dat toxicologisch contractonderzoek doet.

Het lijkt me heerlijk: twee maanden vrij met de wetenschap dat je daarna aan de slag kunt. Tijd om te reizen, tijd om bekenden op te zoeken, tijd om te sporten, tijd voor vrouw en kinderen. Geniet ervan!

Vorige week fietsten Wouter, Dirk, Aloys, Arthur en ik over Vlaamse kasseien en Ardenner kuitenbijters. Wouter kwam telkens als laatste boven, ging soms halverwege de rit al terug en er waren twee dagen dat hij thuis bleef.

Zijn hoofd was bij dinsdag, een wedstrijd in Nijmegen over 5000 meter. Sinds hij in 2007 16.00 liep op de 5000, was ieder seizoen zijn belangrijkste doel: onder de 16 lopen.

Het was windstil, wel wat warm. Ik maakte tempo tot 3600 en dankzij een sterk slot kwam Wouter tot 15.57! Michiel kwam hem zelfs nog voorbij en liep 15.55. Gefeliciteerd mannen!

Zo, wat moest ik diep gaan om de hardloopvierdaagse te winnen. In de derde etappe moest ik de gele trui (beter: singlet) afstaan aan Ralph Apeldoorn. Iedereen ging ervanuit dat ik de 27 seconden achterstand in de laatste etappe wel zou goed maken. Dat lukte uiteindelijk pas in de laatste twee kilometer…

Heleen verbeterde haar eigen parcoursrecord, maar is na zes keer nog steeds niet sneller dan Pim – verrassend derde in het totaalklassement! En Jasper won na elf jaar weer een prijs bij een loopwedstrijd.

We kregen weer bier van "the Germans', er was de start vanuit de paardentrailer en het geouwehoer van topspeaker Henk Borgmeijer. Verrassend leuk was het optreden van Dolf Jansen ("hoogtepunt van mijn carriere: op zaterdagavond voor een varkensstal in Loenen"), die ondermeer een wedstrijdje in snel praten aanging met de doventolk.

Zelf was ik ook best grappig. Vrijdag was ik jarig: vlak voor de start deelde ik (met hulp van Wouter en Pim) champagne uit aan de concurrenten!

Morgen is de laatste, extra lange aflevering van Holland Sport. De VPRO-gids blikte terug met de mooiste fragmenten. Wat was mij eigenlijk bij gebleven?

Het interview met Patrick Kluivert. Bijna geen enkele sportjournalist durft de verwende voetballers aan te pakken, maar Wilfried de Jong maakt gehakt van deze doodrijder zonder  invoelingsvermogen. Een hard en pijnlijk gesprek (vanaf 3.00).

En natuurlijk de high speed-camera van Rob Hodselmans. Erg mooi vind ik de vertraagde zwart-wit-beelden van Parijs-Roubaix. Je ziet het voortdurend trillen van de spieren en het springen van de velgen op de keien. Magnifiek.

Maandag, Nederland 3, 20.25-22.00 uur.

Zo, het tuinhuis is klaar. De oude schuur was rot en erg klein, en nu staat er een mooi huis, geheel in stijl met de overkapping en terras. Voor de liefhebbers: zo is het ervan gekomen.

Ik heb ervan genoten. Vind het heerlijk om iets met je eigen handen op te bouwen. Met Co heb ik heerlijk geklust, Tijn wil altijd meehelpen, en – het was natuurlijk echt buitenweer – veel contact met de buren gehad. We hebben zaterdag het tuinhuisgeklus afgesloten met een heuse buurtborrel.

En de komende jaren, tenminste dat neem ik me voor, ga ik vooral lui genieten van de tuin!